Eindelijk onze eerste schooluitstap!

Maandag de 17° en dinsdag de 18° november stapten onze jongens en meisje van 2 Nijverheid A, B en C richting IJSTIJDBERG.

Heu…wat is dàt nou weer, een ijstijdberg? Wel, dat is een heuvel die ontstaan is tijdens een ijstijd. En we hebben hier in Europa wel enkele van die vreselijk koude perioden gekend. De laatste ijstijd is ongeveer 10 000 jaar geleden ‘gesmolten’, d.w.z. opgehouden. En de volgende komt binnen zo’n 10 000 jaar terug. Dus je hoeft geen schrik te hebben. Kijk maar met plezier naar ‘Ice Age’, maar bang zijn is voorlopig niet nodig. Integendeel: de Aarde warmt op! Door onze eigen schuld!

En die berg dan? Je moet weten dat het hier in Europa in de IJstijd zo koud was, dat er nooit zomer werd. Het vroor bitter de hele winter door, en in de maanden juli en augustus hadden we hoogstens 10°. Het was te koud voor bomen en voor gras. Dus op de grond vond je…zand. En dat zand waaide maar rond. En op sommige plaatsen ontstonden duinen, net als aan de zee, maar hier lagen ze aan een rivier (de Schelde, de Leie). Deze duinen heten ‘rivierduinen’ of ‘donken’ en je vindt ze in het hele Vlaamse rivierenland.

De ‘berg’ van Sint-Amandsberg is 19 m hoog en dan moet je daar nog een kapel bij optellen, die op de top staat (zie foto). Om de kerk heen zie je graven. Men heeft er een kerkhof op aangelegd. Duizenden mensen liggen hier begraven. Soms zijn hun grafmonumenten echt spectaculair. Er liggen ook beroemde kunstenaars, politici en wetenschappers begraven. Die liggen op een stuk met de naam ‘Campo Santo’, wat ‘heilig veld’ betekent. Er ligt zelfs een meneer die negenmaal Eerste Minister is geweest (Wilfried Martens).

Het waren leuke wandelingen. Ik heb ze driemaal meegedaan, ik kan je verzekeren: ik voel het aan mijn schoenzolen. Jammer van het miezerige weer: regen, motregen, stroelregen, mistregen…maar die kleuren van de bomen en de struiken: prachtig!

En ook leerden jullie het verschil tussen open en halfopen bebouwing kennen, en een villa, en …ja, dat kan ik hier allemaal niet meer herhalen.

Volgende keer trekken we naar de bossen van Destelbergen. Op ‘sportwandeling’!

Dan gaan we een echt kasteel zien, zelfs een spookkasteel!

Tot dan!