26
Feb
2019

Bezoek levensbeschouwelijke ruimtes

by admin | no comments | Schoolactiviteiten 2018-2019

In kader van onze ILC (Interlevensbeschouwelijke Competenties) gaan we zoals elk jaar met de 2de graad op bezoek bij een paar levensbeschouwelijke huizen. Dit jaar was het de beurt aan de Katholieke Kerk, Sint-Antonius van Padua in de Forelstraat en aan de Sultan Eyub Moskee in de kazemattenstraat.

De Katholieke Kerk

Wij bezochten de kerk van Sint-Antonius van Padua, een bijbelgeleerde uit de 13° eeuw. De kerk wordt tegenwoordig ook de “ Regenboogkerk” geheten.

Die regenboog komt uit het verhaal van Noah in Bijbel en Koran. Daar staat de boog als teken van het verbond tussen God en de mensen na de zondvloed.

Een 20-tal jaren geleden stelde de priester zijn kerk als asielplaats open voor mensen zonder papieren uit Congo en Iran. De vele kleuren van de regenboog verwijzen sindsdien naar het feit dat  deze kerk multicultureel is met verschillende exotische koren en vieringen. Na elke viering is er ook iets te eten voorzien.

In de kerk staat een kunstwerk “ De teloorgang van de betekenis” met gebarsten mensenhoofden en een boog gemaakt uit granaathulzen. Hiermee wil de kunstenaar geweld en oorlog aanklagen. De mensheid leert blijkbaar niet vlug…

De moskee

Er zijn verschillende moskeeën in Gent die de nieuwsgierigheid bij mensen opwekken. Hoe ziet de moskee er uit? Hoe verloopt het gebed? Wie bezoekt de moskee? Deze en vele andere vragen konden we beantwoord tijdens een rondleiding georganiseerd voor leerlingen van KTA Gito in Sultan Eyub moskee van Dampoort.

De buitenstructuur van de moskee

Een moskee (Arabisch: مسجد, masdjid  = plaats van tergronde werping) is een gebedshuis binnen de islam. In een moskee vinden religieuze bijeenkomsten plaats. Een moskee kan ook een school zijn, een vergaderplaats, een sociaal centrum of een rechtbank. Er zijn drie belangrijkste onderdelen van elke moskee: minaret, mesdjid en koepel.

Plaats voor rituele wassing

De woedoe (Arabisch: وضوء) of abdest  is de kleine rituele wassing die verricht wordt door een moslim voor het gebed.  Daarnaast heeft het wassen een symbolische betekenis: zich reinigen van de zondes. Het uiterlijke wordt gereinigd. Zonder dit berouw heeft het wassen niet veel betekenis.

Gelovigen en bezoekers dragen geen schoenen in een moskee. Elke bezoeker dient zedige kledij te dragen. Een gebedsruimte is meestal bedekt met een tapijt die gebruikt wordt voor het gebed. Het tapijt moet ook proper zijn omdat properheid is een van de voorwaarden voor de geldigheid van een gebed.

De belangrijkste onderdelen van een moskee zijn: mihrab (altaar) , koersiy (preekstoel) en minber (trappen gebruikt voor vrijdagsgebed). De mihrab is een nis in de muur van de moskee. Deze geeft de richting van de ka’ba in Mekka aan. De mihrab is plaats voor een imam (priester) die het gebed leidt en het gebed zelf wordt als een meditatie gezien en innerlijke strijd met eigen ego.

Ezan, oproep tot het gebed

Moslims bidden vijf keer per dag en daarom wordt er vijf keer per dag opgeroepen tot gebed. In veel islamitische landen deze oproep wordt van een  minaret gedaan. De oproep is overal in de buurt van de moskee te horen en is nog steeds dezelfde als in de tijd van Mohammed.

Koran en Hadis

De Koran of Qoer’ān arabisch القرآن, al-qoer’ān) is het heilige boek geopenbaard door Allah aan de profeet Mohamed in de 7de eeuw. Volgens de islamitische traditie zijn de woorden in de Arabische taal door God via de engel Djibriel aan Mohammed geopenbaard. De Koran wordt beschouwd als het eerste prozawerk uit de Arabische literatuur en heeft een grote invloed gehad op de literaire ontwikkeling van het Arabisch.

Het Arabische woord قرآن (qoer’ān) betekent oplezing, voordracht.

De hadis (Arabisch: حديث, ḥadīṯ  wat men vertelt) zijn de verzamelingen, islamitische overleveringen over de uitspraken van Mohammed. Via deze overleveringen kent men de soenna, de manier (weg) van de profeet. Voor de overgrote meerderheid van de moslims vormen de Hadith een aanvulling op en interpretatie van de Koran.

De Koran verbidt afgoderij, daarom komen voorstellingen van mensen of dieren in een moskee nooit voor. Dat komt waarschijnlijk door de vele hadisen die wel een verbod kennen op het afbeelden van levende wezens. Dit is een van de kenmerken van islamitische kunst en leidt er bijvoorbeeld toe dat moskeeën zelden zijn versierd met voorstellingen uit de Koran, maar vaak wel met gekalligrafeerde Koranteksten en geometrische patronen of levhas.